مول در بارداری ( اصطلاحات عام: انگورک - بچه خوره)

تخم بارورشده در بیش‌تر حاملگی‌های مولارِ جزئی، کروموزوم‌های مکمل مادر را نیز دارد اما کروموزوم‌های پدر 2 برابر می‌شوند. بنابراین به جای ۴۶ کروموزوم، ۶۹ کروموزوم وجود خواهد داشت (این پدیده زمانی رخ می‌دهد که کروموزوم‌های موجود در اسپرم 2 برابر شده باشند یا این که 2 اسپرم تخم مشابهی را بارور کنند.)

چندین بافتِ جفتی، در این حالت، میان توده‌ی بافت غیرطبیعی که شبیه خوشه انگور است به وجود خواهد آمد. جنین رشد خود را آغاز می‌کند اما ممکن است جنین، تعدادی بافت جفتی یا کیسه جنینی نیز وجود داشته باشد. حتی اگر جنینی نیز در این صورت به وجود بیاید در بیش‌تر موارد تا حدی غیرطبیعی است که نمی‌تواند زنده بماند. بر همین اساس، از دست دادن حاملگی به این شکل می‌تواند ترسناک و ناراحت‌کننده باشد اما تا زمانی که بیمار تحت درمان لازم قرار می‌گیرد، احتمال ندارد که هیچ‌گونه عواقب جسمانی درازمدتی وی را تهدید کند.

      گستـره

در هر یک‌ هزار حاملگی در ایالات متحده، یک حاملگی مولار وجود دارد. زنانی که زیر ۲۰ سال یا بالای ۴۰ سال سن دارند یا پیش‌تر حاملگی مولار و 2بار یا بیش‌تر سقط جنین داشته‌اند، احتمال این که حاملگی‌شان از نوع مولار باشد، بالاتر است.

      تشخیص

ممکن است نشان‌های یک حاملگی معمولی را مشاهده شود اما پس از مدتی لکه‌ها یا خون‌ریزی بیش‌تری را دید. خونی که از بدن خارج می‌شود می‌تواند قرمزِ روشن یا قهوه‌ای رنگ، پیوسته یا منقطع و اندک یا شدید باشد. این خون‌ریزی می‌تواند 6 هفته پس از حاملگی یا دیرتر، 12 هفته پس از آن آغاز شود. هم‌چنین ممکن است تهوع و استفراغ شدید، انقباض یا تورم شکم (ادرار بیش‌تر از حد معمول) همراه داشته باشد. برخی از زنان در صورت داشتن حاملگی مولار، قبل از میانه حاملگی، دچار تشنج پیش‌بارداری می‌شوند. با این وجود، از آن جایی که امروزه دستگاه‌های سونوگرافی به پزشکان کمک می‌کنند تا حاملگی مولار را زودتر تشخیص دهند، به ندرت پیش می‌آید که این حاملگی‌ها  آن قدر طول بکشد که چنین شرایطی به وجود آید.

چنان‌چه مادران لکه یا خون‌ریزی در دوران حاملگی مشاهده کردند بی‌درنگ به پزشک یا ماما مراجعه کننند. مشاهده لکه یا خون لزوما به معنای حاملگی مولار نیست اما پزشک برای تشخیص علت خون‌ریزی آزمایش سونوگرافی و برای اندازه‌گیری سطح هورمون HCG آزمایش خونی تجویز می‌کند. اگر زنی حاملگی مولار داشته باشد دستگاه آلتراسوند کیسه‌هایی شبیه به خوشه های انگور را در ادرار نشان خواهند داد و سطح HCG بالاتر از حد طبیعی خواهد بود.

      درمان

چنان‌چه تشخیص حاملگی از نوع مولار داده شود ( D&Cاتساع و کورتاژ) یا کورتاژساکشن برای برداشتن بافت غیرطبیعی نیاز  است. این جراحی را می‌توان زیر بیهوشی عمومی یا موضعی انجام داد. هم‌چنین پزشک می‌تواند از راه درون وریدی درد را تسکین دهد.

در  جراحیD&C پزشک سِپکیولم را وارد مهبل کرده و گردنه رحم و مهبل را با یک محلول ضدعفونی کننده تمیز نموده و گردنه رحم را با میله‌های فلزی باریکی متسع می‌کند. وی سپس یک لوله پلاستیکی توو خالی را از داخل گردنه رحم (سرویکس)( عبور داده و بافت مربوط به جنین را به درون آن مکش می‌کند. پزشک متخصص با استفاده از ابزار قاشقی‌شکلِ کورت curette به آرامی‌مانده‌ی بافت را از روی دیواره‌های رحم بر می‌دارد.

به احتمال زیاد در این مرحله با اشعه ایکس از سینه عکس می‌گیرند تا از انتشار نیافتن سلول‌های غیرطبیعی به ریه‌ها اطمینان یابند. هر چند به ندرت این سلول‌ها به جاهای دیگر بدن منتشر می‌شوند اما اگر چنین شود ریه‌ها بیش‌تر از هر جای دیگری در معرض تهدید قرار دارند.

ممکن است پزشک بخواهد میزان HCG خون را هفته‌ای یک بار اندازه‌گیری کند تا از کاهش آن اطمینان حاصل کند (کاهش بیان‌گر این است که هیچ بافت مولاری وجود ندارد). هنگامی که سطح این هورمون به مدت چند هفته متوالی به صفر برسد باز هم لازم است‌ هر ماه یا 2 ماه یک‌بار تا یک سال اندازه‌گیری شود.

نکته: اگر زنی تصمیم گرفت بچه‌دار نشود، می‌تواند برداشتن رحم را به جای D&C انتخاب کند چرا که خطر بازگشت سلول‌های غیرطبیعی کم‌تر خواهد شد.

به طور کلی، سلول‌های غیرطبیعی در حدود ۲ درصد از زنانی که حاملگی مولار نسبی دارند و ۱۰ درصد زنان با حاملگی مولارِ کامل پس از برداشته شدن بافت هم‌چنان باقی می‌مانند. این پدیده بیماری تروفوبلاستی بارداری مزمنGestational trophoblastic  نامیده می‌شود. اگر چنین چیزی برای زنی رخ دهد باید تحت شیمی‌درمانی با یک یا چند داروی ضد سرطان قرار گیرد. آزمایش‌های دیگری هم‌چون اسکن CT یا MRI نیز برای اطمینان از گسترش نیافتن بیماری به جاهای دیگر غیر از رحم، انجام خواهد شد.

با درمان سریع و متناسب تقریبا ۱۰۰ درصد موارد این بیماری وقتی هنوز از رحم به جاهای دیگر بدن گسترش نیافته باشد قابل درمان خواهد بود. حتی ۸۰ تا ۹۰ درصد از موارد نادری که سلول‌های غیرطبیعی به اندام‌های دیگر گسترش یافته‌ را می‌توان درمان نمود. پس از بهبودی کامل لازم است تا یک سال HCG به طور منظم تحت کنترل باشد و احتمالا آزمایش‌هایی دیگر نیز انجام شود.

      حاملگی دوباره

جدای از این که چه نوع درمانی انجام شده باشد لازم است پس از آن که سطح HCG در خون به صفر رسید تا یک سال برای حاملگی مجدد دست نگه داشته شود. حاملگی قبل از این زمان سطح HCG در خون را بالا می‌برد و پزشک قادر نخواهد بود تشخیص دهد که آیا بافت غیرطبیعی بازگشته است یا خیر.

درمان حاملگی مولار حتی با انجام شیمی‌درمانی روی باروری و توانایی زنان برای برخورداری از یک حاملگی طبیعی تأثیر نخواهد گذاشت. خطر افزایش احتمال مرگ جنین، نقص مادرزادی، زایمان زودرس یا دیگر عواقب وجود ندارد و هم‌چنین احتمال حاملگی مولار دیگر تنها یک یا ۲ درصد خواهد بود. لازم است برای اطمینان در تمام حاملگی‌های  بعدی در 3 ماهه اول سونوگرافی انجام شود.

      مقابله با ترس و شکست

حاملگی مولار می‌تواند ترسناک باشد. مانند هر زن دیگری که دچار سقط جنین شده است با از دست دادن حاملگی دست و پنجه نرم می‌شود اما با این تفاوت که شرایطی غیرطبیعی بروز پیدا کرده است، بیش‌تر افراد درباره‌ی آن نشنیده‌اند و نیز برای سلامتی نگران وجود دارد. باید حداقل به مدت یک سال هر هفته یا هر ماه توسط پزشک معاینه انجام شود. هم‌چنین به خاطر احتمال وجود سلول‌های غیرطبیعی مزمن، اضطراب بسیار بر زن حاکم شود. این دسته افراد اگر دچار بیماری مزمنی باشند شیمی درمانی می‌تواند تا حد زیادی آنان را ضعیف نماید و حتی حاملگی بعدی را به آینده دورتری موکول کند.

برخی زنان به خاطر این تجربه ممکن است احساس کنند زندگی‌شان نابود شده است. همسر چنین زنانی نیز ممکن است احساس غم و اندوه و درماندگی نمایند و حتی شاید نتوانند راهی را برای ابراز این احساسات یا حمایت از همسر خود پیدا کنند. مشاوره می‌تواند در این مرحله به زن و شوهر برای کنار آمدن با این مساله کمک کند. از پزشک یا ماما می‌توان مشاوره گرفت یا گروه‌های حمایت کننده را پیدا کرد

/ 0 نظر / 352 بازدید