مشاور مامایی


+ اندومتریوز چیست و چه تاثیری بر باروری دارد؟

   آندومتریوز از زخم های کوچک در اندام های لگنی گرفته تا کیست های بزرگ تخمدانی را شامل می شود. زخم های آندومتریوز در هر جایی در حفره لگنی دیده می شود: تخمدان ها، لوله های فالوپی، و جداره لگن. و سایر نقاط معمول بدن از جمله لیگامنت های داخل رحمی، کول – د – ساک، کیسه داگلاس و جدار رکتوم و واژن. علاوه بر این، روی زخم های مربوط به سزارین، زخم های لاپاراسکوپی و لاپاراتومی، روی مثانه، روده، روده های داخلی، روده بزرگ، آپاندیس و رکتوم نیز دیده می شود. اما وقوع آندومتریوز در این نقاط چندان معمول نیست. در برخی از موارد نادر، آندومتریوز در داخل واژن، مثانه، روی پوست، حتی در شش ها، ستون فقرات و مغز نیز بروز می کند. شایع ترین علائم آندومتریوز دردهای لگنی است. این دردها اغلب به دوره قاعدگی مربوط می شود، اما زنی که به آندومتریوز مبتلاست، ممکن است دردهایی داشته باشد که به دوره قاعدگی وی مربوط نگردد. بسیاری از زنان مبتلا به آندومتریوز دردهای شدیدی دارند که زندگی آن ها را به شکل قابل توجهی تحت تاثیر قرار می دهد. آندومتریوز می تواند موجب بروز زخم ها و چسبندگی هایی شود و اندام های داخلی یک زن را تغییر دهد. در مراحل پیشرفته این بیماری، ممکن است اندام های داخلی با یکدیگر ترکیب شوند و وضعیتی تحت عنوان "حفره لگنی منجمد" را به وجود آورند. براساس آمار، ممکن است40-30% زنان مبتلا به آندومتریوز قادر به بچه دار شدن نباشند. آندومتریوز و ناباروری به طور کلی، باردار شدن در زنان مبتلا به آندومتریوز، دشوارتر از سایرین است. چنین به نظر می رسد هرچه میزان ابتلا به آندومتریوز شدیدتر باشد، میزان باردار شدن نیز دشوارتر خواهد بود. البته ابتلا به آندومتریوز به مفهوم بچه دار نشدن نیست. بلکه بدین مفهوم است که باردارشدن با دشواری مواجه خواهد بود. بسیاری از زنان مبتلا به آندومتریوز مشکلی در بچه دار شدن ندارند و بسیاری دیگر در نهایت بچه دار می شوند – البته ممکن است زمان زیادی صرف شود و به جراحی یا درمان های کمک باروری یا هردو نیاز داشته باشند. ناباروری ناشی از آندومتریوز و روش های باروری کمکی تلقیح داخل رحمی (IUI) تلقیح داخل رحمی، روشی درمانی است که برای کمک به زنان در باردارشدن مورد استفاده قرار می گیرد. این روش شامل تزریق مصنوعی اسپرم به داخل رحم می شود. دوره درمانی IUI تلقیح داخل رحمی شامل تحریک کنترل شده تخمدان ها می شود که با استفاده از داروهای هورمونی تخمک های بیشتری تولید می شود. مهم ترین داروهای هورمونی که برای این روش استفاده می شود، کلوموفین سیترات یا هورمون های حاوی فولیکول مصنوعی است. هر یک از این داروها را می توان به تنها یی یا در ترکیب با داروهای آگونیست GnRH استفاده کرد. میزان موفقیت میزان بارداری در زنان مبتلا به آندومتریوز خفیف و ملایم که تحت درمان تلقیح داخل رحمی قرار گرفته اند، کمتر از زنانی است که مشکل ناباروری نداشتند. نتیجه یک مطالعه حاکی از آن بوده که میزان موفقیت این درمان در زنان مبتلا به آندومتریوز به اندازه نیمی از سایر زنان است. با این حال، احتمال باردار شدن زنان مبتلا به آندومتریوز خفیف و ملایم که تحت درمان تلقیح داخل رحمی و تحریک کنترل شده تخمدان قرار می گیرند، بیش از کسانی است که بدون استفاده از این روش ها باردار می شوند. علاوه براین، تحریک تخمدان ها با داروهای هورمونی فولیکول مصنوعی در مقایسه با سیترات کلوموفین تاثیر بهتری داشته است. تعداد دوره های درمانی تحقیقات نشان می دهد، درصورتی که شما پس از 3 یا 4 دوره درمان تلقیح داخل رحمی باردار نشدید، احتمال باردار شدن شما در دوره های بعدی وجود ندارد. در نتیجه به شما پیشنهاد خواهد شد این روش را متوقف کنید یا روش های دیگر مانند لقاح خارج رحمی را امتحان کنید. لقاح خارج رحمی (IVF) لقاح خارج رحمی روش درمانی دیگری است که برای کمک به باردار شدن مورد استفاده قرار می گیرد، به ویژه در مواردی که لوله های رحمی زن عملکرد درستی ندارد، همسر نابارور است یا سایر روش های درمانی موثر نبوده است. استفاده از آگونیست GnRH پیش از درمان نتیجه یک بررسی حاکی از آن بوده است که استفاده از آگونیست GnRH به مدت 3 تا 6 ماه پیش از لقاح خارج رحمی، احتمال باردار شدن را به میزان زیادی افزایش می دهد.البته محققان معتقدند بررسی های بیشتری باید برای اثبات این مساله انجام گیرد. آندومتریوز تخمدان درمورد آندومتریوز تخمدان این بحث مطرح می شود که در زنان مبتلا به ناباروری ناشی از آندومتریوز چه نوع کیست هایی را باید درمان کرد. به نظر می رسد درمان نکردن آندومتریوز تخمدان تاثیری بر موفقیت روش درمانی لقاح خارج رحمی نداشته باشد. با این حال، پیشنهاد می شود پیش از شروع درمان لقاح خارج رحمی، با استفاده از روش لاپاراسکوپی کیست های بزرگ تر از 4 سانتی متر را درمان کرد. برداشتن کیست تخمدان در تشخیص آندومتریوز به پاتالوژیست کمک می کند و موجب کاهش درد می شود. هم چنین پاسخ تخمدان به داروهای تحریک کننده تخمک گذاری را افزایش می دهد، جمع آوری فولیکول های تخمدان را برای متخصصان زنان آسان تر می کند، خطر بروز عفونت پس از جمع آوری تخمک ها را کاهش می دهد، و خطر آلوده شدن محیط کشت تخمدان را نیز کاهش می دهد. با وجود این، برداشتن کیست تخمدان ممکن است موجب برداشته شدن برخی از بافت های نزدیک تخمدان، مانند برخی فولیکول ها (تخمک های احتمالی) شود. این روش به ویژه در زنانی که تخمدان آن ها پیش تر نیز مورد عمل جراحی قرار گرفته است، موجب کند شدن عملکرد تخمدان می شود. میزان موفقیت آمارهای مربوط به میزان بارداری در روش لقاح خارج رحمی متناقض است. یک مرور نظام مند از بررسی های تحقیقاتی نشان دهنده آن است که میزان بارداری در روش لقاح خارج رحمی در زنان مبتلا به کیست تخمدان حدود یک سوم کمتر از زنانی است که ناباروری آن ها به مشکلات لوله ای مربوط بوده است. اما برخی پایگاه های اطلاعاتی گسترده هیچ تفاوتی در میزان باردار شدن میان زنان مختلفی که تحت درمان این روش قرار گرفته اند نشان نمی دهد.